De Poezieboys

In 1966 komen op uitnodiging van Simon Vinkenoog handenvol dichters bijeen in Carré. Hun maaltijd: een halve kip en een joint. Deze dichters, waaronder een debuterende Jules Deelder, Johnny the Selfkicker en Vinkenoog zelf traden op voor een dampend, joelend en stijf uitverkocht Carré. Jos Nargy en Joep Hendrikx vragen zich af waarom een dergelijke avond tegenwoordig haast ondenkbaar lijkt. De poëzie verdient beter vinden zij; En ze richtten de Poezieboys op.

De Poezieboys, Jos en Joep, maakten furore met verschillende voorstellingen op theaterfestival de Parade en in de theaters. Ook organiseerden ze poëzieavonden met jonge (levende!) dichters en richten ze de Poeziebar op. Samen met een muzikant brengen zij de beste poëzie van dit moment, geïnspireerd op die ene legendarische avond in Carré. En natuurlijk met als doel: uitverkochte, dampende en joelende zalen voor de poëzie! Want de wereld kan wel weer wat Rock & Roll & Poëzie gebruiken.

“Kennen jullie het toneelstuk Romeo en Julia? Toen het stuk geschreven werd mochten vrouwen nog niet op het podium staan! Gelukkig is dat inmiddels anders. Ik rook hier laatst een sterke geur Energy drank en dacht wat gebeurt er nu? Ik zag twee scholieren repeteren voor hun opvoering en het was prachtig. De iconische balkon scène! (Probeert hakkelig) Romeo oh Romeo waarom ben jij Romeo?

Hmm.. Misschien moet ik dit overlaten aan de één-greep-groep. Die klassieke toneelstukken omzet naar één-letter-grepige toneelteksten. Ah! Daar zul je ze hebben, hier zijn: Room en Juul.”